Persoonsgerichte zorg is de belangrijkste verandering voor de komende jaren in de VV&T

‘Persoonsgericht werken’ wordt de belangrijkste verandering in de VV&T voor de komende decennia. Puls heeft nu een aantal toetsingen à la IGZ vanuit het Kwaliteitskader verpleeghuiszorg uitgevoerd. Tijdens de huiskamerobservaties in combinatie met het gesprek met de EVV en het doornemen van het ECD keken we “door de bril” van het persoonsgerichte werken naar de praktijk en zagen we de enorme impact op de huidige werkwijze, visie en denken van veel VV&T organisaties.

Een voorbeeld

We observeerden in de huiskamer een mevrouw en de wijze waarop de zorgmedewerkers met haar omgingen tijdens de lunch. Deze dame zat in de huiskamer alleen aan een tafeltje met haar rug naar de grote eettafel. Aan deze grote tafel zaten verschillende bewoners. De betreffende dame zat daar rustig en kreeg een bordje met een boterham, die ze keurig met een vorkje opat.

Later spraken we de zorgmedewerker en  vroegen haar om iets te vertellen over deze mevrouw en waarom ze daar zat zoals ze zat. De verzorgende antwoordde dat mevrouw zo zat omdat ze, als ze met anderen aan tafel zat vaak agressief werd en met dingen begon te gooien. In het dossier stond (o.a.) bij de persoonsbeschrijving: mevrouw nooit bij andere bewoners aan tafel zetten, want dan wordt ze agressief. In het zorgleefplan was haar agressiviteit als een probleem met bijbehorende doelen en acties uitgewerkt.

Vervolgens vroegen we de verzorgende om deze mevrouw eens te beschrijven. Het antwoord was een beschrijving van mevrouw in de mate waarin ze ADL afhankelijk was, dat ze snel last had van smetten en dat er op haar gewicht gelet moet worden. Pas bij stevig doorvragen (maar dat stond dus niet in het dossier) hoorden we meer van wat kenmerkend was voor deze mevrouw. De verzorgende omschreef haar als iemand die heel erg van rust houdt, het fijn vindt om naar muziek te luisteren en er erg van geniet als ze met haar dochter lekker op haar eigen kamer kan zitten. Ze raakt geïrriteerd bij veel lawaai en onrust om haar heen. De dochter van deze mevrouw had verteld dat mevrouw altijd heel erg op zichzelf had geleefd.

Beschouwing

  • Als we naar de meeste zorgleefplannen kijken zijn deze grotendeels probleem georiënteerd opgesteld. Als we vanuit de persoon hadden gedacht dan hadden we wellicht ook afgesproken dat mevrouw alleen aan het tafeltje bij het raam en met haar rug naar de grote tafel had gezeten. Alleen dan niet ter voorkoming van een probleem, maar omdat we daarmee tegemoet komen aan haar persoonlijke behoefte. We hadden er geen zorgprobleem van gemaakt maar een wetenswaardigheid. Daardoor hadden we ook niet steeds weer op dit doel hoeven rapporteren en had dat de zorg een heleboel tijd bespaard.
  • Stelt u zich eens voor dat u iemand vraagt zijn broer te beschrijven en u krijgt als antwoord dat zijn broer computervaardig is, goed kan autorijden en zichzelf kan verzorgen. Dan weet u nog niet wat voor een persoon zijn broer is. In de zorg zijn we vaak de mens kwijt en het wordt tijd dat we die weer terug vinden. Persoonsgerichte zorg is daar een prachtige aanleiding voor.
  • Binnen de VV&T worstelen veel organisaties met het probleem hoe ze de zorgleefplannen beperkt kunnen houden in het aantal problemen. Soms zijn er meer dan 20 zorgvragen uitgewerkt en over al die vragen/probleemstellingen moet gerapporteerd worden. Denken vanuit de persoon i.p.v. uit het probleem zal bijna zeker administratieve last verminderen.

Natuurlijk er waren de afgelopen jaren enorme veranderingen in de zorg gaande. Dat waren vooral veranderingen in de financiering en toestroom (indicaties). De ontwikkeling naar persoonsgerichte zorg raakt volledig de inhoud van de zorg en vergt van het overgrote deel van de medewerkers in de zorg een totaal andere denk- en werkwijze.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *