Paste your Google Webmaster Tools verification code here

Een ander perspectief: van onze Belgische interim-manager

belgische vlag

Met zekerheid geen Nederland- België finale bij het EK 2016, maar wie weet wel in de zorg?

De vraag welke ik met regelmaat krijg, is of ik als Belg kan wennen aan de directe Nederlandse manier van werken en communiceren? En of er werkelijke verschillen zijn in het werken als leidinggevende in België en Nederland?

Het begint allemaal al met de benaming van de functie. 7 jaar lang stond er Femke De Vleeschauwer, Hoofdverpleegkundige op mijn naambordje, de laatste 4 jaar kreeg mijn naambordje de beschrijving van Femke De Vleeschauwer, Teammanager Wonen en Welzijn.

Ook de inhoud van het werk verschilt veel van mekaar. Bij mijn werkgever WZC Domino te Gent/ België waar ik 7 jaar met een grote glimlach aan het werk was, legde men meer de nadruk op het leiden en begeleiden van het dagelijkse afdelingsgebeuren en werkzaamheden zoals dagindelingen en taakverdelingen maken, uurroosters in elkaar knutselen, zorgdossiers opmaken en bijhouden, medicatie bestellen, artsen ontvangen….maar ook het werven van medewerkers en voeren van functioneringsgesprekken.

Ik was hoofdverpleegkundige met de eindverantwoordelijkheid voor de gehele afdeling en medewerkers. Zoals België op meerdere fronten laat merken, duidelijke sprake van hiërarchie instandhouding. Naar mijn idee niet meer passende anno 2016 gaan wij Belgen er net te ver in, maar kunnen wij Nederlanders ( ik voel me semi Belg/ Nederlander ) er ook wel wat van opsteken! Het hoeft niet zoals in België te zijn dat ieder van zijn stoel afspringt als de dokter de zusterpost binnen komt lopen om zijn/ haar stoel af te staan, maar het veelal gewoon verder werken en negeren van de dokter gaat mij dan weer net iets te ver. Dat ik niet iedereen met U hoef aan te spreken is dagelijks mijn grootste opdracht. Aan de ene kant een aandachtspuntje voor mij, aan de andere kant ook makkelijk want IK benoem cliënten altijd met U, terwijl ik met regelmaat collega’s de cliënten met jou of je hoor benoemen. Dit voelt voor mij enorm vreemd aan en zal nooit wennen.  schrijvende arts

Op dat vlak blijf ik dus gewoon Belg, de vreemde blikken en opmerkingen neem ik er dan graag bij. De Nederlandse zorg werkt er hard gaan om de inspraak en het opnemen van verantwoordelijkheden bij de medewerkers/ teams te leggen. Het inzetten van de kwaliteiten van medewerkers staan voorop. Deze aanpak is waar ook ik voor sta. In het o zo kleine België vol regeltjes en hiërarchie was ik jaren terug al de vreemde eend in de organisatie. Ik stapte geleidelijk aan over op het benutten van de kwaliteiten van de collega’s. Ieder kreeg zijn eigen extra werkzaamheden en deed wat die leuk vond of waar die goed in was. Ook was er geleidelijk aan minder sprake van medewerkers maar van collega’s. De directeur en artsen keken een tikkeltje verbaast want men zag de verantwoordelijkheid van de hoofdverpleegkundige ombuigen naar het delen van gezamenlijke verantwoordelijkheden van het gehele team. De arts werd niet steeds meer door de hoofdverpleegkundige ontvangen maar werd geholpen door alle verzorgende en verplegende collega’s.

Tja, Belgen zijn wat trager in hun aanpak, contacten leggen, maar, eens op dreef vaak niet meer te stoppen. Na 5 jaar werken in en met Nederlanders, ben ik tot het grote besluit gekomen dat beide landen veel van elkaar zouden kunnen leren. De vernieuwende/ vooruitlopende gedachtes van de Nederlanders samenvoegen met de inzichten van de nuchtere en o zo beleefde Belgen, zou naar mijn idee voor de ideale match kunnen zorgen. Heel wat Vlamingen zien een eventuele samensmelting met Nederland wel zitten. Echter een visie welke niet zo maar te verkrijgen valt en vele tegenstanders kent. Misschien kunnen we starten met een samenwerking tussen de zorg in Nederland en België. TIPS en TOPS met elkaar delen om de beste te bundelen en in gebruik te nemen. Zoals in alles zullen we ook hier creatief moeten zijn om deze samenwerking te verkrijgen….

Daarom is mijn oproep: Laat ons vast starten met een vorm van samenwerken door alle Nederlanders aan te zetten te supporteren voor de Rode Duivels.

Deze keer geen oranje kleuren, maar ROOD, de kleur van liefde en passie…

De liefde en passie waarmee wij dagelijks onze job in de zorg beoefenen!

Meer weten?

Femke rondFemke de Vleeschauwer

Interim-Manager

E-mail: f.devleeschauwer@puls.nl

Dit bericht is geplaatst in Blog . Bookmark de link .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *