Paste your Google Webmaster Tools verification code here

Zes blinde mannen en een olifant

AAEAAQAAAAAAAAKTAAAAJDFmZTVmNTk2LTNiMzItNDZlYy1iNWUwLTM2ZGUzNmMzMjgwNQ

Ik las pas geleden in de Volkskrant een boekrecensie die begon met de Indiase fabel van de zes blinde mannen die een olifant onderzoeken. Da’s bijzonder denkt u misschien; dat dacht ik in elk geval ook en ik knipte het uit en bewaarde het.

Vandaag begeleide ik een intervisiegroep. U kent het wel; zes leidinggevenden die zich gestructureerd buigen over een probleemsituatie om de inbrenger daarvan van advies te dienen. In eerste instantie leek het te gaan om een weinig complexe, rechttoe-rechtaan situatie die je als leidinggevende relatief makkelijk kunt oplossen en de adviezen waren dan ook tamelijk eensluidend en enigszins routineus.

Totdat we ook andere invalshoeken erbij betrokken. Als je het nu eens vanuit de kant van de medewerker bekijkt? Of vanuit de kant van het individuele teamlid, wat zie je dan? Dat leverde nieuwe gezichtspunten op en ook een nieuwe discussie. En ineens dacht ik weer aan het artikeltje dat ik had uitgeknipt. Ik heb het voorgelezen als illustratie van wat we die ochtend aan het doen waren. De fabel gaat zo.

Zes blinde mannen gaan op onderzoek uit omdat ze allemaal zelf de oli­fant willen leren kennen.
De eerste blinde man valt bij aankomst per ongeluk tegen de brede flank van de olifant en kreunt: ‘De olifant is net een muur!’
De tweede blinde man komt toevallig in aanraking met een slagtand en roept: ‘ Wat is dit voor rond, glad en scherp ding? Volgens mij is de oli­fant een speer!’
De derde blinde man krijgt de slurf in handen en stelt: ‘Ik weet het al, de olifant lijkt op een slang’.
De vierde blinde man steekt zijn hand uit en raakt de knie van de olifant: ‘Het is duidelijk: hij lijkt op een boom’, is zijn conclusie.
De vijfde blinde man krijgt toevallig het oor te pakken en zegt: ‘Zelfs de meest blinde man kan hieruit afleiden dat een olifant op een waaier lijkt’.
De zesde blinde man is nog niet begonnen het dier te verkennen of hij krijgt de zwaaiende staart te pakken. Hij roept: ‘ Ik snap het al: de olifant is net een touw.’
De mannen discussiëren luid en lang, ieder met hun eigen mening en met een flinke dosis overdrijving.

olifant

De moraal van dit verhaal is:

  1. Je neemt altijd maar een deel van de werkelijkheid waar. Je kunt oprecht en correct over hetzelfde (onderwerp, situatie) spreken en elkaar toch tegenspreken.
  2. Als je er te dicht op staat zie je niks meer, alleen maar grijs.
  3. Het heeft weinig zin om met z’n allen rond de olifant te gaan staan en te vragen: oké, wie heeft er nu gelijk? Discussies leveren niets op als iedereen aan zijn eigen waarneming en interpretatie vasthoudt zonder zich te verdiepen in datgene waar anderen het over hebben. Je krijgt pas een goed beeld van ‘de olifant’ of welk ander onderwerp / situatie dan ook, als je bereid bent te delen, te luisteren en elkaar aan te vullen.

Naast de apen die wel of niet op je schouder kunnen zitten hebben we dus nu ook de olifant als metafoor in de intervisiegroep. Kent u nog een passende metafoor met dieren, waar leidinggevenden hun voordeel mee kunnen doen?

Frans Rond Frans Hoogland

Directeur

06-22 48 78 58

f.hoogland@puls.nl

l

Dit bericht is geplaatst in Blog . Bookmark de link .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *